دانلود رایگان فیلم و سریال ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫خیلی‌خب. ‫از سوراخِ توی دیوار فیلم میگیریم
‫توشیرو، دوربین رو ببر روی ایوون
‫خیلی‏خب. ‫در ورودی خونه رو ببندین
‫ردیفه. ‫بیاین آماده ضبط باشیم
‫آره. عالیه
‫خیلی‎خب. میریم واسه شروع. ‫و حرکت
‫[اسکار آیزاک - جسیکا چستین]
‫[صحنه‌هایی از یک ازدواج]
‫«صحنه‌ی سوم» ‫« دره‌ی اشک »
‫عجب
‫ازش خوشت نمیاد؟ ‫خوشت میاد؟
‫نه. این فقط... ‫بیا تو. بیا تو
‫- سلام ‫- سلام
‫هی
‫خیلی‎خب. ‫بیا داخل
‫- خوابیده؟ ‫- آره. آره
‫زود خوابید
‫زمان خواب چطور بود؟
‫- آم... ‫- یه اتاق نشیمنِ جدید داری
‫بله. خب، صندلی‌های دسته‌دار... ‫اونا... میدونی...
‫هنینگزنس‌ها؟
‫آره. آره. ‫خوشگل بودن،
‫ولی واسه تلوزیون تماشا کردن ‫خیلی راحت نبودن
‫قبلا ازشون ایراد نمی‌گرفتی
‫خب، قبلا اصلا تلوزیون تماشا نمیکردم
‫اوه
‫و فرش... ‫یعنی گوش کن، این...
‫واقعا خیلی زشته
‫واقعا همچین نظری داری؟
‫اوه، خدای من. آره. ‫این کاناپه رو ببین
‫چشه؟
‫یه توهین به مبل سبزه‌ست
‫ببین، انگار باهم سر جنگ دارن
‫آره خب، ولی خیلی راحته
‫خیلی زشته. ‫از کجا گرفتیش؟ ایکیا؟
‫راستش رو بخوای، آره
‫- آره. ولی گرم و نرمه ‫- حالا، چرا بهم زنگ نزدی؟
‫می‌بردمت خرید
‫نمیدونم، یعنی... ‫حتی خودم انجامش میدادم
‫نمیدونم. ‫فقط خودم انجامش دادم
‫خب، کِی این کارها رو با موهات کردی؟
‫حدود یه هفته پیش
‫- اوه، باشه ‫- فکر کردم ایوا بهت میگه، پس...
‫نه، اون... ‫ایوا محتاط‌ترین...
‫بچه‌ی پنج ساله روی کره‌ی زمینه
‫بعضی وقت‌ها اینکه چقدر احساسات...
‫- رو تو خودش میریزه، قلبم رو به درد میاره ‫- میدونم. آره
‫اون امروز بعد از مدرسه چطور بود؟
‫خوب بود. آره. ‫چیز غیر عادی‌ای نبود. چطور؟
‫اوه. فقط موقع رسوندنش به مدرسه ‫یکم وضعش خوب نبود، میدونی؟
‫شکمش درد میکرد، ‫و یکم گریه کرد
‫هوم
‫تو رسوندیش یا پالی؟
‫من. پالی نیستش. ‫چند روز پیش رفت
‫- باشه ‫- راستش وقتی اون میرسونتش راحت‎تره
‫جور در میاد
‫آره. میدونم
‫خب، میخواستی حرف بزنی؟
‫آره
‫- باشه. میخوای اونجا بشینی؟ ‫- حتما. آره
‫اوه، عجب. ‫نمیدونستم دوباره اینو شروع کردی
‫اوه چی، شام شبات؟ ‫آره
‫آره، نمیدونم. ‫یه‌جورایی...
‫چند هفته پیش مامان و بابام ‫واسه شبات اومدن اینجا
‫و ایوا واقعا ازش خوشش اومد
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫- ها ‫- این اذیتت میکنه؟
‫نه
‫فکر نکنم
‫یعنی، به نظرم ده سال میشه...
‫- که این کارو نکرده بودی ‫- آره، خب...
‫تو هیچوقت خوشت نمیومد
‫تو خوشت اومد که من خوشم نمیومد
‫درواقع به نظرم واقعا واسه ایوا خوبه، میدونی؟
‫بهش یه حس...
‫ساختاری و یه احساس تعلق بهش میده
‫میخوری؟
‫از بیگل‌های روزنفلده، ‫خیلی خوشمزه‌ان
‫نه، مرسی
‫یکم شراب میخورم
‫باشه. حتما
‫منم بهت ملحق میشم
‫باشه
‫ لخایم ‫[معنی: به سلامتی زندگی]
‫به سلامتی
‫چشم‌ها
‫خب...
‫خب، ترفیعی بهم پیشنهاد شده
‫- تبریک میگم ‫- ممنون
‫واسه نظارت بر بخش اروپایی هستش
‫اوه. عجب
‫ولی باید به لندن نقل‌مکان کنم
‫پس میدونی، وقتی از تل‌آویو برگشتم
‫آکرمن، از کاری که انجام دادم ‫واقعا راضی بود
‫یعنی میدونی، کارم خوب بود
‫فقط بی‌طرفانه بگیم
‫پس به هرحال، ‫ما دفتر تل‌آویو رو...
‫به بخش اروپایی ادغام کردیم ‫و اون گفت،
‫آکرمن رو میگم، گفتش ‫"فقط کل اروپا رو به دست بگیر"
‫- مدیر لندن داره شرکت رو ترک میکنه ‫- باشه
‫- ترفیع بزرگیه ‫- مشخصه
‫کلی پوله
‫پس امیدوار بودم که بتونیم، ‫میدونی...
‫یه سری ایده‌هایی رو باهم مرور کنیم ‫و ببینیم که میشه استراتژی‌ای پیاده کرد
‫- استراتژی‌ای پیاده کرد؟ ‫- آره
‫منظورت چیه؟ ‫در چه مورد استراتژی پیاده کنیم؟
‫خب، نمیدونم. ‫میخواستم راجع‌به همین باهات حرف بزنم
‫ولی چی...
‫به آکرمن چی گفتی؟ ‫یعنی، در جواب بهش چی گفتی؟
‫گفتم که میدونی، ‫اول باید با تو حرف بزنم
‫پیشنهاد فوق‌العاده‌ای بود، ‫ولی میدونی،
‫باید با تو حرف میزدم
‫باشه. خب...
‫تو فکری که دوباره...
‫- هر یه آخر هفته در میون بیای ایوا رو ببینی؟ ‫- نه. نه، البته که نه
‫واقعا فکر میکنی که دوباره ولش میکنم؟
‫اوه، خیلی‎خب. خیلی‎خب. ‫پس بعد چی؟
‫اونو با خودت می‌بری؟
‫نه. نه. دقیقا نه
‫آره خب، به گمونم اینم ممکنه ‫گزینه‌ای باشه اگه...
‫نه. یه گزینه نیست
‫امکانش وجود نداره، ‫پس بیخیالش شو
‫باورم نمیشه
‫خیلی‎خب. من که نگفتم ‫میخوام همچین کاری کنم
‫گفتم میخوام باهم راجع‌بهش صحبت کنیم
‫پس چرا... ‫عزیزم، چرا داری اینقدر ناراحت میشی؟
‫این موقعیت خیلی بزرگیه، ‫و کلی هم پول توشه
‫پولی که واسه همه‌مون اهمیت داره
‫خیلی‏خب. ‫میشه اینقدر از پول حرف نزنی؟
‫خب، من راه‌حال قطعی‌ای ندارم
‫واسه همینم امیدوار بودم که ‫بتونیم باهم درموردش حرف بزنیم
‫آره، معلومه که راه‌حل قطعی‌ای نداری
‫چون راه‌حل قطعی‌ای وجود نداره
‫پس چرا باید حرفش رو پیش میکِشیدی؟ ‫فقط واسه اینکه ببینی من چه واکنشی نشون میدم؟
‫خیلی‏خب
‫می‌فهمم
‫شاید اومدنم به اینجا اشتباه بود
‫مطمئن نیستم بدون اینکه ‫همدیگه رو آزرده نکنیم...
‫بتونیم با همدیگه یه‌جا باشیم
‫چی؟
‫چی رو بهم نمیگی؟
‫میرا؟ ‫من می‌شناسمت
‫اگه برنامه‌ای نداشتی ‫این بحث‌ها رو پیش نمی‌کِشیدی
‫چی میخوای؟
‫من... خیلی‏خب. ‫داشتم فکر میکردم...
‫شاید شما دو نفر ‫بتونین بیاین لندن
‫یعنی ایوا و تو
‫با خودم فکر کردم که ‫این امکانش وجود داره
‫یعنی، امسال استراحت کاری داری، درسته؟
‫پس از هرجایی میتونی بنویسی. ‫حتما که نباید اینجا باشه
‫یعنی، اگه میتونستی نزدیک ‫بهم یه آپارتمان بگیری؟
‫و می‌تونستیم مثل اینجا ‫حضانت رو باهم شریک بشیم
‫لندن واسه نویسندگیت بهترین جاست
‫کلی کتاب‌خونه و آرشیو هست
‫و آکسفورد هم که اونجاست، پس...
‫میدونی، اگه از هورایزن درخواست کنم...
‫که یه آپارتمان دیگه بگیرن و مخارج زندگی رو بدن، ‫خوشحالم میشن
‫اوه، عجب. ‫چقدر مهربونن
‫خب، حقیقت داره
‫یعنی...
‫بیخیال. ‫واقعا بدجور دلت نمیخواد از اینجا بری؟
‫همیشه میگی که این کشور ‫داره مسمومت میکنه
‫و تجربه‌ متحول‌سازی واسه ایوا میشه
‫فرصت بزرگی براش میشه
‫نمیتونی اینو انکار کنی
‫نمیتونم... ‫باورم نمیشه...
‫که الان داری جدی میگی. ‫واقعا باورم نمیشه
‫الان جوابم رو نده. ‫فقط بهش فکر کن
‫فقط فکر کن...
‫میدونی، مجبور نیستیم که ‫همین الان تصمیم بگیریم
‫- فقط... ‫- درسته. آره. آره
‫فقط میدونی، خَطش نزن
‫- فقط همینو ازت میخوام ‫- خیلی‏‎خب، باشه. خطش نزن
‫معلومه که خطش میزنم بره. ‫تو چی... چی...
‫فکر میکنی ما فقط یه چمدونیم...
‫که میتونی پرش کنی ‫و با خودت ببری؟
‫- عجب ‫- اینکه هرجا عشقت کشید...
‫دنبالت میایم، ‫مهمم نیست چقدر واسه ایوا...
‫- و من دگرگون‌ساز باشه؟ ‫- باشه. از طرف خودت حرف بزن
‫مطمئنم که ایوا خیلی ‫از این خوشحال میشه
‫نه، من از طرف ایوا حرف میزنم
‫چون مشخصه که یکی باید این کارو بکنه
‫- اوه، باشه ‫- تازه دوباره به اینجا بودنت عادت کرده
‫و زندگی تو دوتا خونه ‫و این چیزها
‫ولی اونجا هم همینطوریه. ‫اونجا هم دوتا خونه‌ست
‫- مثل اینجا نمیشه ‫- اونجا هم همون برنامه زمانیه
‫میرا، یه‏جور نیستن. ‫اون اینجا یه دنیای کاملی داره
‫- دوست‌هاش اینجان ‫- من... خیلی‏خب
‫- میدونم ‫- و پدربزرگ و مادربزرگش که خیلی دوستشون داره
‫خیلی‏خب، تابستون میتونه اونا رو ببینه
‫اون اینجا یه زندگی کامل داره
‫- اینو می‌فهمی؟ ‫- اوهوم. آره
‫یه خانواده. ‫یه اجتماع کامل
‫- اجتماع ‫- بله. یه...
‫ببخشید که این کلمه ناراحتت میکنه
‫میدونم که شماها تو یه زیستگاه جهانی زندگی میکنین...
‫که اونجا مهم نیست چی می‌بینین،
‫فرقی نداره که کجا میرین ‫یا این چیزها
‫ببخشید. ‫منظورت از "شماها" کیه؟
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫شماها
‫بیا. ‫روی کابینت بود
‫میدونی، حالا که داریم ‫در این مورد حرف میزنیم
‫احتمالا بهتره یکم...
‫درمورد طلاق حرف بزنیم
‫طلاق؟
‫آره. فقط به نظر میاد که کم کم باید ‫فیصله‌ دادن قضایا رو شروع کنیم
‫به نظرت اینطور نیست؟
‫حتما. ‫اگه برات مهمه
‫میتونیم یه روزه انجامش بدیم. ‫این...
‫آره، فکر کنم یکم پیچیده‏تر از ایناست
‫مطمئن نیستم یه روزه تموم بشه
‫پس یه هفته
‫مخصوصاً اگه میخوای به زودی سفر کنی
‫اوهوم. ‫آره. حتما
‫هرچی که واسه تو جواب میده، جاناتان
‫- مشکلی نیست ‫- باشه
‫چرا؟ ‫داری به...
‫ازدواج دوباره یا همچین چیزی فکر میکنی؟
‫چی؟ ‫نه. نه، نه، نه
‫فقط به نظرم با این...
‫میدونی، وضعیت برزخی ‫خیلی برات مفید نیست
‫برزخی؟ بیخیال. ‫ناچیز نشمُرش
‫نه، نه. فقط منظورم این وضعیت موقته،
‫میدونی، این در مابِینی
‫با کسی دوست شدی؟
‫این اصلا چه ربطی به چیزی داره؟
‫پس همینطوره؟
‫اوه، دست از سرم بردار
‫چیه؟ ‫چرا نمیتونی راجع‌بهش بهم بگی؟
‫چون نمیخوام
‫باشه
‫بگذریم...
‫به نظرم...
‫یکم تعیین و آگاهی داشتن...
‫به نفع‌ همه‌مون هست
‫تو اینطور فکر نمیکنی؟
‫پس تصمیم گرفتی خودت رو بکشی؟
‫اوه، بیخیال
‫دوباره از کِی شروع به سیگار کشیدن کردی؟
‫- نمیدونم ‫- نمیدونی؟
‫چند ماه پیش. ‫خیلی نمی‌کِشم
‫جلوی ایوا نمی‌کِشم
‫باشه. هرکاری میخوای بکن. ‫دفعه بعدی‌ای که حمله آسمی بهت دست میده...
‫من اینجا نیستم که برسونمت در اورژانس
‫حمله‌ای بهم دست نمیده
‫آخرین باری که بهم حمله دست داد ‫رو یادم نمیاد
‫باشه
‫همه‏چی روبراهه؟ ‫خواب بود؟
‫هیچی راجع‌بهش نمیدونم
‫چی، دفتر کار؟
‫دارم بهت میگم، ‫اون بچه واقعا راز نگه‌داره
‫قضیه‌ی اینجا چیه؟
‫منظورت چیه؟
‫تخت خواب‌های بالا چشونه؟
‫میدونی، فقط...
‫بالا برامون حس خیلی بزرگی پیدا کرد ‫بعد از اینکه...
‫نمیدونم، کل خونه حس خیلی بزرگی پیدا کرد ‫و...
‫و اون تنهایی خوابش نمی‌برد
‫پس آخر سر پیش من ‫تو تختم می‌خوابید و...
‫وقتی میرفتم پایین کار کنم،
‫بیدار میشد و دنبالم میکرد ‫میومد پایین
‫پس وضعیت یه‌جورایی به طور طبیعی ‫تحول پیدا کرد
‫والا من نیازی به اتاق کار ندارم، میدونی؟
‫من بیشتر تو سالن کار میکنم، پس...
‫حریم خصوصیت چی؟
‫خب، اون قفسه کتاب بین‌مونه
‫- تقریباً عین یه دیوار می‌مونه ‫- اگه یکی رو بیاری خونه، چیکار...
‫چیکار میکنی؟ ‫یعنی، ایوا بیدار نمیشه؟
‫وقتی ایوا اینجاست، کسی رو نمیارم خونه. ‫هیچوقت
‫- میشه نگاه کنم؟ ‫- حتما
‫چیزی اینجا نیاز داری؟
‫اونجا یه جعبه با یه مقدار ‫وسایل آشپزخونه هست...
‫و ظروف چینی‌ای که ‫پدربزرگ و مادربزرگ بهمون دادن
‫آره. من...
‫این هفته یکی رو میفرستم دنبال‌شون
‫عجله‌ای نیست
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره
‫میدونی، فکر کنم من دیگه میرم
‫نوشیدنی دیگه‌ای میخوای؟
‫شاید بازم یکم شراب؟
‫فقط یه ذره؟
‫- باشه. یکمی ‫- باشه
‫- باشه. آره ‫- خیلی‏خب
‫- مرسی ‫- اوهوم
‫به زودی اثری از من اینجا نمی‌مونه
‫طوری نیست
‫اصلا عیبی نداره. ‫فقط یه...
‫دلبستگیِ مسخره‌ای نسبت به اثاثیه‌ست
‫افسانه‌ی یه خونه
‫و و تمام وابستگی‌مون به این چیزها
‫همینه که همش داره ‫همه‌چی رو خراب میکنه
‫یعنی، واسه ما که همین خرابش کرد
‫میدونی، وابستگی به این اشیاء
‫آره میدونی، اشیاء هیچوقت...
‫واقعا اهمیتی برام نداشتن
‫بیخیال. ‫کل رابطه ما به یه شیء تبدیل شد
‫خونه، خانواده...
‫میدونی که منظورم چیه
‫اوهوم
‫پس، چیه...
‫الان برات فرق نمیکنه؟
‫تو خونه جدیدت نسبت به لوازم ‫احساس وابستگی‌ای نمیکنی؟
‫منظورت آپارتمان لوکسِ توی برج هزاره‌ست؟
‫حالا هرچی
‫ولی آره، منظورم همینه. ‫منظورم اینه که...
‫اونجا هیچ وابستگی شخصی‌ای ‫به چیزی ندارم
‫تازه دادم یه طراح داخلی ‫خونه رو بچینه و بعد...
‫ولی پالی... ‫این رویاشه
‫رویای آمریکاییشه، میدونی؟
‫طبقه بیستم، با چشم‌انداز پارک
‫دربان و این چیزها
‫شگفت‌انگیزه که این چطور ‫بهش اعتماد به نفس میده
‫هوم
‫فکر کنم من به نقطه‌ای از زندگیم رسیدم...
‫که دیگه مهم نیست ‫کجا زندگی کنم
‫یعنی، هیچ جایی تو دنیا نیست
‫که بهم احساس امنیت بده
‫متاسفم که اینو می‌شنوم
‫نباش
‫من متاسف نیستم
‫برعکس، ‫خیالم راحت شده، میدونی...
‫یعنی، همچین چیزی نیست
‫یعنی امنیت و ایمنی
‫فکر میکردیم که بود
‫میخواستیم باشه
‫ولی بعد ما به یه آیین تبدیلش کردیم، میدونی؟
‫- انگار... ‫- میدونم که...
‫میدونم که این نیاز رو داری
‫تا هرچی که داشتیم ‫رو حقیر بشمُری...
‫نه، من...
‫- و توجیهش کنی. تو... ‫- عزیزم، من حقیرش نمی‌شمُرم
‫نه. برعـ...
‫- به نظر که اینطور میاد ‫- نه، نیست. من...
‫فقط دارم سعی میکنم بهت بگم ‫که واسه من...
‫انکار زیادی وجود داشت، میدونی؟
‫یعنی امروز، میدونم. ‫من تنهام. تنهای تنهام
‫هیچی هم اینو عوض نمیکنه
‫مهم نیست کجام یا با کی‌ام
‫و...
‫خوبه که اینو فهمید ‫و باهاش کنار اومد، میدونی؟
‫به نظرم حتی نشونه‌ای از قوّته
‫چیه؟
‫هیچی. ‫دارم گوش میدم
‫اینقدر نگران نباش. ‫من خوبم
‫- خوب هستی؟ ‫- آره
‫- واقعا؟ ‫- آره!
‫- چیه؟ ‫- نمیدونم. فقط...
‫میدونی، دارم یاد...
‫تک‌گویی‌هایی دانشگاهت میوفتم
‫هر دفعه که تو و لوکاس بهم میزدین، ‫میدونی...
‫همیشه اینطوری بود، ‫"اوه، چه فوق‌العاده‎ست که قبول کنی...
‫که واقعا تو دنیا تنهایی"
‫من هیچوقت نگفتم که فوق‌العاده بود
‫آره، ولی منظورم اینه که مشخصا...
‫یه‌جور جنون بود
‫که داشتی تمام اون درد ‫رو سرکوب میکردی،
‫ولی بعد تبدیل به افسردگی میشد...
‫و میدوئیدی میرفتی پیشش...
‫چون واقعا نمیتونستی تنها باشی
‫یعنی، خیلی واضح بود
‫خیلی واضحه که این یه مکانیزم دفاعیه
‫عالیه
‫میدونی، خیلی توهین‌‍‌آمیزه ‫وقتی یکی از روان‌شانسی استفاده میکنه...
‫تا سعی کنه نگرش واقعی‌ای که...
‫واقعا داشتی رو تحلیل کنه
‫نمیتونی فقط باور کنی که ‫من همچین احساسی دارم؟
‫باور میکنم
‫- منم میدونی... ‫- حق با توئه. عذر میخوام
‫دیگه از اون موقعیت نمیام
‫20 سالم نیست، میدونی؟
‫باشه
‫اصلا جریان این چرت و پرت‌های روانشناسی چیه؟
‫چیه، با یه روان‌پزشک دوست شدی؟
‫دارم پیش یه روان‌پزشک میرم
‫آره. روان‌پزشک که نه. ‫یه روان‌کاو
‫آره
‫داری... داری شوخی میکنی
‫نه، نه، نه. ‫دارم میرم واقعاً
‫خب نیازش داشتم. ‫و...
‫حقیقتش کمکم کرده. ‫دارم کمکم میکنه
‫تو چی کمکت میکنه؟
‫عه... اول از همه، ‫برای فهمیدن، میدونی؟
‫برای سر در آوردن از همه‌چی
‫از اتفاقی که افتاد
‫- که بتونم با کلمات توصیفش کنم ‫- آره
‫چون... حتی یه ذره هم ‫اتفاقی که افتاد رو...
‫درک نمیکردم
‫میدونی؟
‫یه تمرینی بهم داد که اسمش...
‫صفحه‌های صبحگاهیه؛ ‫اینجوریه که لحظه‌ای که بیدار میشی
‫باید سه صفحه بنویسی
‫قبل از قهوه خوردن، ‫قبل از اینکه هر کاری بکنی
‫میدونی، اولین چیزی که به ذهنت میاد
‫به گوشت رسیده؟
‫هوم، آره. شاید
‫ببخشید
‫اشکالی نداره
‫خیلی خسته‌ام
‫بخاطر شراب و...
‫آخه از بعدِ، میدونی...
‫از بعد پیشنهاد لندن نخوابیدم
‫آکرمن خیلی داره بهم فشار میاره
‫حتماً. آره. ‫اشکالی نداره. می‌فهمم
‫عه، میتونی تا خونه برونی؟
‫مطمئنی قهوه نمیخوای؟
‫وایسا. داشتی یه چیزی ‫تعریف میکردی
‫نه، اشکال نداره. اوکیه
‫- چی... ‫- اسپرسو دیگه، نه؟
‫هی!
‫خواهش میکنم شلوغش نکن
‫هیچ ربطی به چیزی نداره
‫آخه... میخوام برام تعریف کنی
‫بخاطر چیزه... ‫خیلی خسته‌ام
‫بخاطر خستگیه
‫نه. ببین، هیچی نشده. ‫همه‌چی روبراهه
‫آخه میخواستم... ‫میخوام تا آخر
‫تعریفش کنی. خواهش میکنم
‫شاید اصلاً بتونی برام بخونیش
‫چی رو؟
‫همون کاغذهای صبحگاهی، فکر کنم...
‫- صفحه‌های صبحگاهی ‫- نه. نه، نه...
‫اصلاً هدفش اینه که ‫به کسی نشونش ندی
‫خب، میتونی فقط... ‫میتونی برام بخونیش، باشه؟
‫منم به کسی نمیگم، خب؟
‫بیا
‫قهوه نمیخوام
‫برام بخونش، لطفاً
‫چرا انقدر برات مهمه؟
‫تو برام مهمی
‫میتونم خودم بیارمش
‫نه. باشه، باشه. قبول
‫- میارمش ‫- مرسی
‫فکر نکنم بتونم...
‫دستخط خودم رو بخونم
‫بنظرم اینی رو بخونم ‫که امروز صبح نوشتم
‫هنوز یه جورایی یادمه
‫خیلی‌خب
‫سوم شخص نوشتمش
‫نمیدونم چرا اینجوری اومد تو ذهنم. ‫یهویی شد
‫اساس قضیه اینه که باید...
‫خودتو تو جریان رها کنی
‫خیلی‌خب. عه...
‫"ظاهرا، طرز فکر عقلانی وسواس‌گونه‌اش
‫در اون سن فقط برای تلافیِ...
‫تمام اضطراب‌هاش بوده
‫چون پدرش بود، ‫یه پدر مقتدر
‫که روش سایه انداخته بود
‫یه پدر اهل قضاوت، ‫با مقررات اخلاقی سختگیرانه
‫و اون..." یعنی من
‫هوم
‫"خیلی تلاش میکرد ‫که این پدر رو خشنود کنه
‫که به استانداردهاش برسه
‫اما همیشه حس میکرد شکست خورده
‫بنابراین به تدریج، یه حس دائمی ‫درونش ایجاد شد
‫که «به قدر کافی خوب نیستم؛ ‫به قدر کافی اخلاق‌مدار نیستم
‫زیادی خودبینم»
‫که این خودبینی تو دنیایی ‫که توش بزرگ شده بود
‫بدترین گناه ممکنه
‫و از سمت دیگه، ‫مادری بود
‫که همیشه ضعیف‌تر از اون بود ‫که جلوی این پدر سرسخت بایسته
‫اما خودش هم به قدری ‫آدم مضطربی بود
‫که پسر حتی با مادرش هم ‫نمیتونست خودش باشه
‫نمی‌تونست سختی‌ها و ترس‌هاش ‫رو باهاش در میون بذاره
‫چون مادره در لحظه به قدری ‫مضطرب میشد
‫که اضطرابش فقط به اضطراب ‫پسر اضافه میکرد
‫و زمانی که فهمید ‫هیچکس نمیتونه واقعاً اونو ببینه
‫یعنی خود واقعیش رو
‫هیچکس نمی‌تونست کمکش کنه ‫با مشکلاتش کنار بیاد
‫بیشتر و بیشتر به درون خودش ‫سقوط کرد
‫و تمام درد و اضطرابش ‫رو درونش نگه داشت
‫و هیچ چیز به هیچکس نگفت
‫و این شکافِ درونش
‫نمی‌ذاشت تو یه رابطه واقعی باشه
‫چون همیشه بخشی از وجودش بود ‫که مخفی نگهش میداشت
‫همیشه بخشی از ذهنش جای دیگه بود
‫تا اینکه میرا پیداش شد
‫و تا حدی تونست نجاتش بده ‫با دیدنش
‫برای اولین بار در زندگیش، ‫حس کرد ممکنه
‫از این تنهایی ذاتی بیرون کشیده بشه
‫اما بعد از رفتنش بود ‫که فهمید چقدر...
‫حتی با میرا، ‫حضور نصفه و نیمه داشت
‫و باید چقدر سخت بوده باشه ‫که با این زندگی کنه
‫با کسی که همیشه بخشی از وجودش ‫جای دیگه‌ست
‫تو ذهن خودش
‫این چقدر حس تنهایی ‫و دیده نشدن به میرا میداده
‫و رسیدن به این درک کمکش کرد ‫اینکه میرا ترکش کرده رو هضم کنه
‫دلیلش رو پیدا کنه
‫و این باعث شد این فکر ‫از سرش بیاد بیرون
‫که "قربانی یه تحول ناگهانی شده"
‫لعنتی
‫بسه
‫- این خوب نیست ‫- چی؟
‫خوب نیست
‫من نمیخوام. ‫نمیخوام باهات بخوابم
‫برام خوب نیست
‫خیلی طول کشید که به اینجایی ‫که هستم برسم
‫نمیخوام...
‫نمیخوام به اون عذاب تخمی برگردم
‫نه
‫فقط نمیخوام...
‫فکر نکنم واقعاً متوجه باشی
‫که یه سال پیش من اینجا ‫چه حالی داشتم
‫میخوام بدونم. بگو بهم. بگو
‫- واقعاً میخوای؟ ‫- آره
‫اولش...
‫رو حالت خودکار بودم
‫آوا رو بیدار کردم، ‫لباسش رو پوشوندم
‫رسوندمش مهد کودک
‫همه کلاسام رو کنسل کردم ‫و برگشتم خونه
‫و حس کردم جدی جدی ‫دارم دیوونه میشم
‫و یه لحظه رسید که حس کردم
‫حتی نمیخوام زنده بمونم
‫لحظات زیادی هم بود که مطمئن بودم
‫نمیخوام تو زنده باشی
‫یعنی واقعاً می‌خواستم بمیری
‫و بعد...
‫یه لحظه خواستم آوا بمیره
‫که اینجوری انتقام بگیرم
‫همون شب، بدجور سرفه‌ش گرفت
‫تا اینکه از شدت سرفه ‫بالا آورد
‫و یهو تبش رسید به 40 درجه
‫و نمیدونستم باید ببرمش اورژانس یا نه
‫برای همین خوابوندمش تو وان
‫و کل شب وضع همین بود؛ ‫منم تا حد مرگ ترسیده بودم
‫فکر کردم کشتمش
‫سه روز طول کشید تا آنتی‌بیوتیک‌ها اثر کنن
‫مثل کابوس بود، ‫ولی همینطور بهترین اتفاقی بود
‫که می‌تونست برام بیفته، ‫چون...
‫یه ثانیه هم آزاد نبودم. ‫حتی خیلی کم خوابیدم
‫آخر هفته هم که تو برگشتی
‫و بردیش و...
‫تبش تا اون موقع خوب شده بود
‫منم... منم یهو تنها شدم
‫ولی بازم وضعیت آدمیزادی‌تری داشتم
‫دیگه می‌تونستم نفس بکشم
‫و داشتم میرفتم سمت بهتر شدن
‫بعد پیش میومد که چند دقیقه ‫بهش فکر نکنم
‫به تو
‫بعد چند ساعت
‫حالا، نصف روزم بدون ‫فکر کردن بهش میگذره
‫بعضی وقتا یه روز کامل، ‫بخصوص وقتی آوا هست
‫پس، آره، عمراً نمیخوام ‫برگردم به اون وضع
‫میدونی، سکس میکنیم ‫و خیلی هم معرکه میشه
‫بعد دوباره برمیگردم سر خونه اول
‫عمراً
‫چرا فکر میکنی وضع من بهتر بوده؟
‫وای، میرا
‫برای منم کابوس بود
‫نمی‌تونستم از فکرت دربیام
‫حتی یه ثانیه
‫فقط...
‫خواهش میکنم... ‫خواهش میکنم این کارو نکن
‫چی کار؟
‫نکن
‫حرفایی نزن که از ته دل نیستن
‫که فقط ثابت کنی وضعمون مثل همدیگه‌ست، ‫چون نیست
‫خب تو از کجا میدونی؟
‫همیشه دلم برات تنگ میشه
‫هیچوقت دست از دوست داشتنت ‫برنداشتم، حتی یه لحظه
‫هیچوقت دست از خواستنت برنداشتم
‫الان خیلی میخوامت
‫کل هفته فقط تو فکر تو بودم
‫صبر کن
‫عزیزم، نکن. خواهش میکنم. ‫لطفاً، نه
‫ببخشید
‫اشکال نداره
‫میخوای دیگه برم؟
‫مرسی
‫مطمئنی نمیخوای قهوه‌ و اینا برات بیارم؟
‫نه؟ باشه
‫کِی میای دنبال آوا؟
‫صبح طرفای ده
‫باشه
‫کیفش رو برای مدرسه‌ی ‫دوشنبه آماده میکنی؟
‫حتماً
‫خیلی‌خب
‫اگه قرار بود پالی نیاد، ‫نظرت عوض میشد؟
‫چی؟
‫اگه قرار بود من تنها برم لندن...
‫ممکن بود تو هم با آوا بیای؟
‫به پالی چه ربطی داره؟
‫خیلی‌‌خب
‫الان نمیتونم رانندگی کنم
‫امشب اینجا بمون، باشه؟ خب؟
‫چند تا تی‌شرت دارم. ‫میخوای؟
‫مرسی
‫- کمکم میکنی؟ ‫- آره
‫گندش بزنن، ببخشید
‫دوست‌دخترته؟
‫تا اون حد حاضر نیستم جلو برم
‫هم‌خوابته؟
‫بهش گفتی امشب من میام؟
‫آره
‫سعی کن محل ندی
‫بیخیال نمیشه. ‫به این میگن تعهد
‫ببخشید. الان خاموشش میکنم
‫یه لحظه صبر کن، باشه؟
‫سلام
‫خوبه. آره، گوش کن
‫جالب نیست که منو به توپ ببندی با...
‫ چون قرار بود بهم زنگ بزنی
‫ گفتم وقتی رفت بهت زنگ میزنم
‫ اوه، پس هنوز نرفته؟
‫نه، نرفته. ‫هنوز اینجاست، خب؟
‫الان رو تخته
‫تخت من
‫ببین. لارا؟ لارا؟
‫باید حرف بزنیم، ‫چون این وضع...
‫واقعاً این وضعیت...
‫باشه، خب دارم میگم باید ‫فعلاً از هم فاصله بگیریم
‫چون این رابطه...
‫الان برای من جواب نمیده
‫نه اینکه... من...
‫خیلی‌خب، بذار همینجا... ‫بذار همینجا حرفت رو قطع کنم
‫تا چیزی نگفتی که بعداً ‫ازش پشیمون شی
‫ببین، واقعاً متأسفم که باید ‫اینجوری تموم شه
‫ولی راستش یه مدته حس میکنم که...
‫میدونی...
‫نمیخوام...
‫باشه، خدافظ
‫- شرمنده‌ها ‫- اشکال نداره
‫فقط ناخواسته حرفات رو شنیدم
‫آره، منم زیاد سعی نکردم که...
‫نشنوی
‫چرا از تخت بلند شدی؟
‫ناراحتت کرد؟
‫نه، معلومه که نه
‫چرا بهش گفتی من رو تختتم؟
‫- چرا؟ ‫- آره
‫نمیدونم. حس کردم لازم نیست
‫قایمش کنم
‫ولی امشب با اون برنامه داشتی
‫و میدونستی ناراحت میشه
‫خیلی‌خب
‫میرا، متأسفم که اینجوری شد
‫میشه فراموشش کنیم؟
‫باشه؟
‫- چیه؟ ‫- هیچی
‫فقط... آخه حیف شد
‫حرفاتون جدی بنظر میرسید، نه؟
‫نمیدونم، بهرحال...
‫دیگه مهم نیست، درسته؟
‫نمیدونم. غیرقابل‌بخشش نیست
‫پس... مطمئنم درک میکنه
‫لعنتی
‫استعدادت تو گفتنِ ‫حرف اشتباه تو زمان اشتباه
‫رو از دست ندادی. ‫این توش شکی نیست
‫فقط آخه... ‫یکم غمگین شدم، میدونی؟
‫- برات ناراحت شدم ‫- آره. لطف کردی
‫نظرت چیه بکشی بیرون، ها؟
‫چون مشاور زوجین من نیستی
‫خب، فقط بنظرم حیفه ‫اینجوری یه رابطه خوب
‫- رو با دو تا پیام تموم کنی... ‫- بسه!
‫بسه!
‫میشه یه چیزی بهت بگم میرا؟
‫حقیقتاً...
‫این حرفای "چکامه‌ای برای تنهایی"طورت ‫تو کتم نمیره
‫خب؟ کسشره
‫و فکر نکنم ‫که خودتم باورش کرده باشی
‫یه ضعفه. ترسه. نقطه قوت نیست
‫و نمیدونم چه بلایی سرت میاد اگه نتونی...
‫نمیخوام... نمیخوام کوچیکت کنم
‫ولی می‌بینم که آشفتگی ‫و انزوات...
‫انزوای کاملت و...
‫یادمه اون موقع‌ها چجوری بودیم
‫قبل از اینکه با هم زندگی کنیم
‫و یادمه خودمون رو از چی نجات دادیم
‫یادمه همدیگه رو دقیقاً از...
‫دقیقاً از همین تنهایی که ‫حرفش رو میزنی کشیدیم بیرون
‫توهم نبود، خودتم میدونی
‫معجزه بود
‫بزرگترین معجزه‌ی زندگیمون بود
‫و داریم راحت همش رو دور میریزیم
‫و این...
‫این کار... اشتباه وحشتناکیه
‫وحشتناکه. و...
‫باید... نمیدونم
‫باید هر کاری از دستمون برمیومد میکردیم که...
‫که...
‫نجاتش بدیم، نه اینکه بیخیالش شیم
‫نمیتونم...
‫نمیدونم چجوری...
‫خیلی حالت تهوع دارم
‫من یه مرگیمه
‫یه چیزی تو وجودم بگا رفته
‫میشه یه چیزی برات پخش کنم؟
‫چیزی پخش کنی؟
‫آره. یه...
‫یه وُیس ـه که صبح بهم رسید
‫یه لحظه وایسا
‫ سلام جاناتان. پالی هستم
‫ عه، الان تو فرودگاهم
‫ یه هفته میرم جایی، برای همین...
‫ گوش کن...
‫ میدونم امشب میرا میاد پیشت، خب؟
‫ نمیدونم میخواین با همدیگه چیکار کنین
‫ اینجا یه کشور آزاده، ‫ شما هم هنوز زن و شوهرید
‫ قانوناً، پس...
‫ فقط میگم...
‫ این وضعیت تخمی الان...
‫ شک کردنا و دعواها و اینا...
‫ به من نمیخوره
‫ شما با هم بشینین، حرف بزنین
‫ تصمیم بگیرین میخواین ‫ با همدیگه چیکار کنین
‫ من دیگه بسمه
‫ اگه خواست برگرده پیشت، ‫ باور کن
‫ من یکی که جلوش رو نمی‌گیرم، خب؟
‫ میتونی اینو به میرا هم بگی اگه خواستی
‫ همینجوریش هم احتمالاً ‫ همه‌چی رو بهت گفته، پس...
‫ فقط منو در جریان بذار - ‫- آوا. سلام!
‫- سلام عزیزم! ‫- پالی کجاست؟
‫پالی؟ عه... پالی اینجا نیست
‫الان تو خونه باباییم عزیزم
‫آخه گشنمه، میخوام پالی ‫برام پنکیک درست کنه
‫عزیزم، ما نصف شب غذا نمیخوریم
‫- باشه؟ بیا ببینم ‫- آخه پالی اجازه میده
‫عه؟ جدی؟
‫میدونی چیکار کنیم؟ ‫بیا بریم دراز بکشیم
‫و سعی میکنیم بخوابیم
‫و اگه بازم گشنت بود، ‫یه چیزی درست میکنیم، باشه عزیزم؟
‫قبول؟
‫ولی میشه رو تخت تو بخوابم مامان؟
‫عزیزم... فردا میتونی
‫- قول میدم، فردا ‫- بیا. بریم دراز بکشیم
‫منم کنارت دراز میکشم، باشه؟
‫بیا یه بوس آبدار به مامان بده
‫دوستت دارم
‫خیلی‌خب. بریم
‫یه لحظه صبر کن
‫باشه
‫آره، بیا... آفرین
‫خیلی‌خب
‫چطوره یه شعر خواب برات بخونم؟
‫نمیخوام الان بخوابم
‫معلومه که الان نمیخوای بخوابی
‫قرار نیست بخوابیم، باشه؟
‫فقط میخوام یه شعر بخونم
‫- باشه ‫- بیدار بمون
‫♪ سندمن منتظره ♪ ‫(شخصیت افسانه‌ای که بچه‌‌ها را به خواب میبرد)
‫♪ که رویاهام رو بهم برسونه ♪
‫ادامه بده
‫♪ برو و برو قطار کوچولو ♪
‫چشماتو ببند
‫♪ ترمزچی، سوتت رو بزن ♪
‫♪ وزنت رو بنداز رو زنجیر ♪
‫♪ راه رو باز کنید، ♪ ‫♪ هر چه خواهد بود ♪
‫♪ بین سندمن و ترمزچی و من خواهد بود ♪
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام سايت زدمووی : .:: @ZedMoviecom ::. .:: ZedMovie.com ::.